Nazlı ay Şiiri - Yasemin Tanık

Eylül dokunur yaprağa
Gözlerinden öpüyorum ey sonbahar
Hadi gel sarıya sarmaş dolaş olalım
Dirilişin rengini terk etmek değil bu
Renginde uyur en güzel hikaye
Üşümenin bir harfi konar
Bir yaprak çaresizce yollara düşer
Çırpınır pencerede deli bir yağmur
Parçalanır sarı yaprağın hikayesi
Zamanın pıhtısı göğüste oturur
Suyunu arayan nehir gibiyim
Hadi yağmur dokun bana
Gökyüzü çatlasın rahmetle
Toprak şükretsin diye
Serin bahçelerde çayı yudumlayalım
Gökyüzünün gözyaşını güneşle silelim
Ağlasın bulutlar vefasızlığa
Bulutlarda bir şairin gömleğini giysin bu baharda
Son olmasın ama..