Nasıl Olsa Şiiri - Şerif Mengütemür

Öyle bir zamanda yaşıyoruz ki
Dürüst, yalancıdan özür diliyor.
Ne diye insana şaşıyoruz ki?
Nankör olduğunu Allah biliyor.

Sevâbsız hâlini dile dokuyan,
Değildir hariçten gazel okuyan.
Samimi tevbeyle pişmanlık duyan,
Amel defterinden günâh siliyor.

El aklıyla âlemde iş yapanla,
Köpekleşip yağlı kemik kapanla,
Menfaâti put edinip tapanla,
Kula kullar bir araya geliyor.

Hayatı hayhuyla boşa dolanın,
Ta kendi sonunda saç baş yolanın.
En başından beri yasak olanın
Cazibesi akılları çeliyor.

Yüksek maddiyatlı, yüzü asıklar,
Alçaktan aşağı mânen basıklar,
Âhireti düşünmeyen fâsıklar,
Dünyadaki ömrü kadar gülüyor.

Melekü'l-mevt, sümme hâşâ, hak yemez;
Ağa demez, paşa demez, bey demez.
Nefisler tadacak ister istemez;
Ecel, tatlı uykuları bölüyor.

Şerif'im, kafayı takmaya değmez,
Başka pencereden bakmaya değmez,
Pire için yorgan yakmaya değmez;
Nasıl olsa her yaşayan ölüyor!

23 Eylül 2026
İzmir