Sen sen ol, sakın ha hataya düşüp
Kimseyi kendinden aşağı görme!
Yapmacık tevâzu kibre dönüşüp
Kimseyi kendinden aşağı görme!
Vâkıfsın iç âlemine sanarak,
Ayıplama görünüşe kanarak.
Hüsn-ü zan et, sû-i zanla anarak
Kimseyi kendinden aşağı görme!
Mü'min iffetliye iftira atmaz,
Münâfık yalansız nifâka batmaz.
Ferâset sahibi sözü uzatmaz;
Kimseyi kendinden aşağı görme!
Dinin direğiyken zikirsiz yılıp
Yıkma; sağlamlaştır, namazı kılıp.
Oruçla dizginle, nefse kapılıp
Kimseyi kendinden aşağı görme!
Şeytan cânânlatıp dünyayı cana,
Vesvese fısıldar günâhtan yana;
Âhireti unutturur insana,
Kimseyi kendinden aşağı görme!
Hak katında en hayırlı, en şerli...
Bilemezsin hangi kuldur değerli.
Ölç, biç, tart; konuşup zamanlı yerli,
Kimseyi kendinden aşağı görme!
Şerif'im; câhile garez güt, kin kus,
Âlimin yanında ilmin artar, sus!
Üstünlük yalnızca Allah'a mahsus;
Kimseyi kendinden aşağı görme!
30 Ekim 2026
İzmir
Kayıt Tarihi : 30.10.2026 20:36:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!