Nasıl öleyim Şiiri - Fevzi Emir Yılmaz

NASIL ÖLEYİM

Fevzi Emir Yılmaz

Kırıldı gönlümün kanadı kolu,
Sayende sol yanım ızdırap dolu,
Şaşırmış şuurum kaybetmiş yolu,
Gel diyorsun bana, nasıl geleyim?

Ne vardı sevseydin beni yormadan,
Girseydin kalbime vurup kırmadan,
Cevap bekliyorsun soru sormadan,
Bil diyorsun bana, nasıl bileyim?

Görmeden gönlümün naçar hâlini,
Yük ettin boynuma tüm vebâlini,
Yeter asma artık mah cemâlini,
Gül diyorsun bana, nasıl güleyim?

Soframda aşım yok bitmiş nevalem,
Ne yer ne içerim bilmez el âlem,
Alnıma sefalet yazıyor kalem,
Sil diyorsun bana, nasıl sileyim?

Tükenip gitmeden gençlik çağları,
Gül açsın istersin gönül bağları,
Geçit vermeyen şu yüce dağları
Del diyorsun bana, nasıl deleyim?

Beddua mı ettin gülmesin diye?
Bu çektiğim cefa söyle ne diye?
Kalbimi bağrımdan söküp ikiye,
Böl diyorsun bana, nasıl böleyim?

Bunca yıl çektirip aşk çilesini,
Tükettin gönlümün tüm hevesini,
Verirken bu sevda son nefesini,
Sen de öl diyorsun, nasıl öleyim?