Narda Nur Şiiri - Orhan Dlr

Tenim bir gömlek idi, biçildi bana aşk ile,
Canımda yanan o sırra dokundu neşter ile.

Ben “Hak” dedim, ben “Ben” dedim, küfür saydılar kelâmımı;
Oysa her harf bir sır idi, her nokta Âlem-i Cem idi.

Kan ile yazdım Hakk’ın ismini, alnıma mühürlediler;
Ben güle sevdalı iken, kılıçla terbiye verdiler.

Gör ki aşkın yolcusunu darağacı eğler mi?
Ben yoklukta var oldum; vuslatı zindan eyleyen kim?

Derimi yüzdüler amma, soyamadılar özümü;
Her dem Hakk’ı gördüm, her seste işittim sözümü.

Nâra atsan nur olurum, yok etsen var olurum;
Ben bir harfim; okundukça çoğalır anlamım, susarım.

Ben Orhanî’yim, yâr için çektim bunca cefâyı;
Aşka yeminliyim, aşkla verdim bu dünyayı.

Ten gider, can şâd olur, geriye sır kalır sadece;
Hak’tan gelen, Hak’ta yanar; yanarken kul olur hece.

Orhandlr
2020