İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
İnsan ilk yalan söylediği zaman çok zorlanırmış yüzü kızarırmış.Daha sonra yavaş yavaş alışırmış yalan söylemeye.İş o derece ilerlermiş ki söylediği yalanlara kendisi de inanmaya başlar en sonunda yalan bir hayatı inanarak yaşarmış.En kötüsü de insanın kendine yalan söyleyip kendini kandırması derim naçizane.İnsan ne yaparsa kendine yapar.Güzel dile getirmişsiniz.Saygılar
Çook doğru söylemişsiniz hocam.Kısa ve öz anlatmışsınız.Kutluyorum samimi yüreğinizi..Saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta