NEYLEYİM
Anılar yürürken alnımın ortasından
Nakışlı izler bırakır mum ışığında
bahar kapatır gözlerimi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




ni anılara götüren bu şiirin içinde ayriyeten teşekkür ediyorum. [email protected] ararsan görüşürüz.Sevgilerimle.
Mürsel Adıgüzel
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta