Naki Aydoğan Şiirleri - Şair Naki Aydoğan

Kapı tokmağı,
Kapının kulağı olmaz mı kapı tokmağı.
İstersen zile bas,
Kapının zihni olmaz mı kapı zili.
Olmadı yumrukla,
Kapının ruhu olmaz mı kapı tahtası.

Eski kapıcıların çocukları
Belki şimdi birer patron oldular
Eski işçilerin çocukları
Belki her biri asgari ücretli oldu
Bir kapıyı tutmak önemli
Tutamayan kapı kalır

Evde kimse yok mu?
Kapıyı bir kişi mi açar
Hiç kimse açmaz mı?
Pir kişi mi açar

İnsan ne ister

Evi sırtında gamı yavaşlığında,
Ormanda tüm hayvanları geçmiştir.
Yavaşlığı ondandır.
Hayvan âleminin önünde aslan olmasın da tavşan olmasında
İhtiyacı yoktur dur.
Kaplumbağadır.

Kara Çamur

Hangi renk sever beni
En çok siyah bağrına basar
Mavi uzaklaştırır beni
Gökyüzünden denizden

Yeniden doğmak mı yine ölmek mi?
Sanmıyorum yok öyle bir şey
Şu anda çağımız iletişim ve bilişim
Yani her şey iletişim ve bilişim
İletişim kurduğumuz sürece
Bilişim varıyoruz Ve düşünüyoruz

Işık yok ortalık karanlık
Kar yağmış anlık, anlık birikmiş zaman, zamanlık
Karanlığa sebep olan ne
Gece daha anlamlı
Kralın eşi kraliçe ama ece daha anlamlı
Gece ece, gecelik.

Masmavi gök altında yeryüzü cam gibi açık.
Yalnız odam biraz buğulu,
Bir yaz günü.
Bir kardan adam gibi eriyorum seni görünce.
Birde öpsem seni.
Bir bahar günü eriyen kar gibi akarım bakışlarında.

Karikatür
Aramızda yaşayan
Canımızdan taşan bu canlılık
Sanat verdi ruhunu
Resim oldu hayatı, durmadı
Bizi bize anlatı, aklımızdı düşündürdü bizi

Karıncalaşmak

Karıncaları seyrediyorum
Bir kışın ortasında
Bir masa başında memur
Devletimi beklerken