Naki Aydoğan Şiirleri - Şair Naki Aydoğan

İyi Şiir

Herkese hitap eden
Bir kelime aşk vardır
İyi şiir
Her şairin şairliği aşkına dair

Hey! Ateş uyudu. Sende kalk git. Gölgen olmaz gecenin zifirinde. Karanlık adamlara karışma. İçinde mevsimlerin yok mu? Mevsim uyur. Yağmurlu rüyalar ve karlı düşler. İnsanların şu mutluluğu yok mu? Hep rüyalara uyanmak ister. Mehtaplı bir günde mevsim şekerleme yapar, insanlar uykusunda dolaşır. Ay uyanık ya. Ay uyanık olur mu? Ay mevsimlerin yastığı. Koy yastığına sende uyu. Sabah mevsimle uyan. Mevsim sevdiği insanı mutlu eder.
Birde evrim uykusu olur ki evrende. Tohumlarda uyuyan uykunun kendisidir. Acaba bu şişkinlik ne uykusuna doğacak! Otlar uyur mu? Tohumken uyumuştur. Otlar ölür mü? Sararır sular, toprak uykusuna ölür. Bir kere çimlenir uyanır. Sapını goncasını topraktan çıkarır. Yok, yok bir kere olur mu uykusu köküdür köküne uyur çoğu bitkiler. Mevsiminde yine sapını yaprağını gökyüzüne çıkarır. Köküne uyur iliğine, oluşum güncellemesidir. Uykusu.
Düşüncelerimizde neler uyur şimdi. Boşluğun kökü maddedir. Bir hayatın kökü ise tohumdur. Erkek dişi bir yatakta uyur. Erkek mi doğacak kız mı doğacak ne fark eder. Uyku aynı uykudur. Erkek dişi tohumda birleşir. Tohumdan ayrılır. Yine evine döner. Yine kadın yumurtlar. Geri mi döneceksin. Hadi getiremedin. Ne olacak şimdi. Bir tohum çürüdü gitti. Yok, yok tohumu olmadan bir adam ve ya bir kadın çürüdü. Bir nesil çıkmaz sokağa girdi. Kısır.
Şist. Sen ölümlüsün ne geziyorsun burada. Uykulu.
Sabrı olmayanın parası hiçbir şeye yetmez. Uykunu iyi al. Uyku sabrın ilacıdır. Hadi iyi uykular.

iyi zaman ötesi yaşamlar
ölüm yılım
bu yılbaşı isanın ölüm yıl dönümü
ne güzel çağrıştırıyor
insanın ölüm yıl dönümünü
bir insanlığın ölümünü

İzlence
Koltukta oturuyor bir kız
Nere gidiyor bu
Daha memurluğunun başında
Emekliliğine çok var, daha
Kaderine gidiyor

Kabahat Bende

Birisine bakıyorum
Oturduğu yerde dünyasına binmiş
Öyle doğal konuşuyor ki doğa yürüyor sanki
Dost oldum kız olsa âşık olurdum belki

Kabuk
Suyla karıştırdım hamur oldu on
Dokunsam bulaşır hamur
Un serptim yüzüne aslını
Yuvarladım açtım şekil verdim
Dünya gibi yer şekilleri

Kaçıncı kalp
Gönlümün kapısı yüreğimin penceresi
Eş anlamı yok
Ruhu var zihni var bedenim bir bütün
Kalbimin zihni yüreğim yüreğimin ruhu gönlüm
Kalbim duygusal zekâm

Kaçıncı mektup zamanı oldu.
Kâğıt mendil çıkalı çok oldu.
Biz ayrıldık her şey de ayrıldı.
Ağaçtan bak yaprak, yaprak kâğıt.

İçten kopuş sevmek, ayrılıkta

Ben ne inanır ne inan mazım
Konuşur biter inancım
Düşünürüm yeniden başlar inancım
Aklım şarj olur

Ah çileli başım sabrım yoksa

Kadersiz

Çirkinliğin olmuş yok
İmgesiz bir şiir gibi
Güzel kalmışsın çok
Sana şair olmaz