Naki Aydoğan Şiirleri - Şair Naki Aydoğan

İnsan doğanın kendisidir
Bu bilinçle hareket etmelidir
Yoksa doğanın içine düşer
Kargaşanın savaşının içine
Bir tohum keyfiyle oturur
Ayakları havada elleri toprakta

İnsan düşünürken uyur
Hayal kurarken rüya görür
Yoksa canlı uyur
Hayvan uyanır
İnsan, önce canlı sonra hayvan ve sosyalleşir insan

Pencere yukarıda, çok yukarıda pencereler.
Kapı aşağıda, çok aşağıda kapılar.
İnsanın boyu yetmez pencere ve kapılara.
Devlet yatar hapishanelerde.
Hükümet barınır.
Müdür baba gardiyan analar.

Bir kızı gördüm kanasım geldi
Hayata hiç olmadık anda
Yanı başıma bir çoban geldi
Akasım geldi
Kendimde olmadan.
Aklım bir pınar akarken

İnsanın Mükemmeliyeti

İnsan mükemmel değildir
Özürlüdür
Düşüncesel özürlüdür
Ancak eşyasıyla mükemmelleşir

Şairler konuşur
Özellikle gençler arasında konu olur
Şiirleriyle zamanı konuşurlar
Şairler kimde iyi konuşur, duygulu yürekli insanlarda
Ve sanat programlarının vaz geçilmezleridir, şairler
Şimdi resim yapan var mı?

İnsanlığın kaderi şairler
İnsanın her ifadesi
Özünden özgünse ve yazılırsa şiirdir
Bazen şair olamaz yazan
Ama bir okur yorumuyla şair çıkabilir
Tamamlanan tamamlar her şiiri

İnsanlık

Bir kız babasını sever gibi
Seviyor beni amaca diyor
Bir oğlan basını sever gibi
Seviyor beni dayı diyor

İnsanlık Hakkı

İnsanlar ağlıyor bende
Hele yalnızken
Gülmek istiyor
Benimle ben istiyorum

İnsanlık Tabiatı
Ben yazmadım
Bana biri verdi bu şiiri
Ama benim oldu bu şiir benim
Şiir vermek istiyorum dedi
Senin olsun dedi