Naki Aydoğan Şiirleri - Şair Naki Aydoğan

Öğlece olduğu gibi bırakıyorum
Dünyayı
Hayır, aldıklarını kötü veriyorsun
Hastalıklı seni.
Vursaydın o zaman gençken
Savaşa denk gelmedin

Hastane
Hasta ne
Dâhiliye mi? Cerrahi mi?
Ne dokunmuş nasıl dokunalım?
Aman dokunma kendi kendime dokuma
Bir doktur baksın

Hatırlanma Hayalleri

Dün gece attığım bütün çöpleri
Topladın yine kafamda
Sanal çöplük içindeyim
Hayal kuramıyorum, zorlanıyorum

Dünyanın kurtuluşu doğanın kurtlanışıdır.
Her şey devinimini yitirsin bozulur ve kurtlanır.
Dünya mevsim evreleriyle kurtulmuş olur.
Sen kurtarmak istiyorsan yetiştirdiğin ürünleri kurutmalısın.
İnsanda davası içinde kurtlanarak kahramanlaşır.
Kahramanlar kaldı mı?

Hava, çoktur azdır
Suya daldın bir teneffüs çıkmaya
Çıktın.
Ama ya havadan bir uzaya çıkmaya ne dersin.
Boğuldun.
İçin salt boşluk kaldırmaz.

Hayal Gerçek
Tabi ki yürüyerek gittim ama hayallerimle gittim
Bedenim enerji yakarken ruhum hayal kuruyordu
Kurulu dünya kurulu evren misali
Evren olmazsa dünya hiç olmazdı
Hayallerim olmasaydı ben hiç olmazdım

Hayalimde müzik dinlenir
Düşünmeyi hayal ediyorum
Klasik müzik iyi geliyor
Yoksa yıpranırdım
Bizdeki davul zurna
Avrupa’daki opera bale

İş var yer çekimi var
Can çekiyor abi ya can çekişme
Güneşin bol olduğu yerde
Dünyanın kuşağında
Dev yaprakların gölgesinde
Niye fakirlik

Kalk yat Hayati.
Çok yaşa Yeşim.
İlhan işe gitti mi?
Hayatı seviyor ama hayatını sevmiyor.
Kim sever gece işini.
Yok, bizi de sevmiyor, kendini de.

Nefes alıp veriyorum
Can verip alıyor
Hayat bu

Adı ölüm, ölüm yok
Doğanın nefes alışı ölüm