Dün yoktum bugün varım
Şimdi
Dünle bugün arasında bir köprü aklım
Bu köprüyü kim inşa edecek!
Annem geleceğe hazırlar
Babam getirir
Aklım Başımda
Çocukluğuma düşüyorum yaşlandım ihtiyarlıyorum
Şehvet çukurunda batıyorum
Her şeyi oyun içinde izliyorum, izleyebiliyorum
Eğlencem bitti, şovum yok
Şov programlara tahammülüm yok
Aklıma erince
Düşüncemden çıkıp dolaşmaya başladım
Evin çevresinde
Fikir edindikçe evden uzaklaşıp köyü dolaşmaya başladım
Arkadaş edindikçe sağımı solumu öğrendim
Arkamı kollayıp önüme baktım
İnsan ne zaman insan
Yalnız başına insan bence
Her şey kendi başına kendi
Kendi başına hayvan
Kendi başına insan
Yola giden her canlı yola uyar
Akşam Bulundu
Günaydın öğle oldu, akşam bulundu
Tarım zamanında akşam yoktu karanlık çöküyordu
Sanayi devriminde akşam belirdi
Gün üç öğün vardiyaya bölündü
Anladı mı acaba, anlamadı mı?
Sevdiğimi.
Tek başına var olan anlam, bize aşk sağlar mı?
Anlatmalı ve vicdanını sorgulatmalı
Şefkatli mi acaba sevgiye karşı?
Ben dediğim zaman
Ben zaten sana mecburum
Ben.
Neredesin sen
Aç gönlünün kapısını
Albüm
Anası bakar babası görür
Bu kızın aşkını bir albüm büyütmeli
Ana kucağı aşk koynu
Baba şefkati sevda bakışı
Bir idol bulmalı aşkını bulmalı
Ali esner Veli esner…
Fatma hapşırır.
İbrahim hıçkırık tutar.
İyi esne çok yaşa al bir bardak su iç.
İlk Okul öğretmenim Veli Yelek,
Çocuklar bu bir kalem, kalem nedir?
Okuma yazmayı bilen ben Ayşe.
K’e siz “âlemdir öğretmenim” dedim.
Babam şairdi, annem editördü.




-
Naki Aydoğan
Tüm YorumlarBen bana kalırken dürüst olmak gerekirse sana ve senin gibilere kalmam ünlü olmam yok olmamla alakalıdır. Onda bunda şunda bende yok olmam onlarda var kalmam. Kim yaratır beni ve kim doğurur ikinci kez ve çok kez. hakkım var verirsem kendimi o kendiliğe o kendilik içinde kendimi tanırsam tanınırım.