Naki Aydoğan Şiirleri - Şair Naki Aydoğan

İşçiler
Ölüm ölüm ölüm
İnsan kaç yaşında ölür
Gençlere bak ölmüş
Mükemmelleşmiş
Henüz toprak olmamış

İş Evrimim
İşime gidiyor, geliyorum
Ömrüm bir ağaç gibi
Dallanıp budaklanıyor
Benim işim içerde
Kuşlar müşteri olmuş

İş Hayatım
Oynamaktır aslının hali
Zordur birlikte oyun kurmak
Niye zor ki
Çocuklar kolay tutuşur oyuna
Sonra parlar hele top oynarken

Işık geldi
Aydınlanacak ortalık
Bakalım rengimiz neymiş
Önceki ışık geçmişimizin aydınlığı
Kırmızıymış
Dinimizin rengine dönelim

Işık ışık yanıyor şehir
Kim yaktı bu ateşi ilk
Ateşi bulan bu yerin ateşini
Bu yerin ilk ışığını
Bu yerin ilk bağlantısı yıldızını
Hey Türk senin yerin neresi

Gece içinde ece
Güneş krallığında kraliçe
Yıldız komşuluğu yaldız
Geceden gelen ışık
Ün kavuşması dünyamızın
Günaydın.

Tanrı bizimle
Bu otobüs bizim mi?
Bu araba senin mi?
Hayır, benim bir şeyim yok.
Her şey bizim.
Onların bir şeyi yok mu?

Tanrılarıma İsyanım

Beni bu ıssız gezegene attılar gittiler.
Bende seni yaratmak zorunda kaldım.
İçini yarıp içine girdim saklanıp öldüm.
Beni sindirdin ve oğlumuzu doğurdun.

Tanrılar Ve İnsanlar

Doğum öncesi
Bir adamın bir kadını gebe bırakması
Bir kadının bir adamı esir alması
Baba tutsak ana gardiyan

Tanrıya tek kanıt tanrı tanımazlıktır.

Allah vardır
Ama karakter olarak tanrı tanımaz birisiyim
Tanrının ve ya tanrıların var olmadığına
Tanrı tanımazım