Naime Erlaçin Şiirleri - Şair Naime Erlaçin

denedik
gül kadar gülmeyi
sevmeyi aşk kadar
emirler vardı
'yaz' diye buyuran

- kulaklarınız çınlasın :)))


hayatı ısıranlar vardı
ve ıskalayanlar
hayatı sağanlar vardı

dağ
can verir
doğurmaz

erk’in
erkeğin temsilcisi

külleniyoruz zamanın beleğinde
ateşi yitiriyor yolculuk
şiirin cansız renginde soluyor ayna

sahi
yangınlar nerede?

yanıtsız sualler sorumlusu
bir duruşum var hayata dair

dil döner
dil yanar

-zarfı belirleyen mazruf; mazrufu belirleyen ise zaman…N.E.


sevemedim merkezi
katrana bulanıyordu çeperler
sığılmazdı böyle yerküreye

duvara yapışmış bir resim
üşümüş bir dua var
özürlü sayfalarda

afili paketlere kanmayın sakın
gövdemi didikliyor güvercinler

son yaz yürürken üstümüze
gözlerine yaprak dökümü sinmiş
güneş kadar inatçıydık oysa
tomura dururdu dallar kış ayazında

şimdi nerdeyiz

zımbalıyorum şiirleri üst üste
hedef tahtasındalar şimdi
vuruyorum on iki'den
düşüyorlar

vurgun yerken şiirler

gözlerdeki boşluğu yürüyen
hiç kimse
yekpare çıkamaz oradan

ilk göze firar eder
sonlanışı aşkın