Naime Erlaçin Şiirleri - Şair Naime Erlaçin

bozkırda daldık uykuya
hükümsüz artık gül
mağdur
aşkın ellerinden düştüğü yerde

aşılansa gül ne fayda

seni bilemem
kimi sabah uyanınca
o acayip duygu içimde:

dün güzel bir şey oldu yine

yeniden yaratmak için çağımı
cellâda verdim şiirin başını
kurtuluş yok kurban olmaktan
kendini kurtarır oysa şiir
en keskin kılıçlardan

size sesleniyorum beyaz anlar
bana katılın
aklım beni bırakmadan
arınmak istiyorum

iklim ılıman olmalı

doğuya biletim kesilmedi hiç
batı ile doğunun
örtüştüğü güneyim ben
badem ağaçlarıyla bezenmiş düşlerden gelir
asmalı bağ evlerine giderim

- Nuri Can'a sevgiyle

benim gibi çok insan var biliyor musun
kırılmış küsmüş kendini kapatmış
ya da çekilmiş kozasına
kendi içinde büyümeye durmuş

anayurdunu sakladım
içimde hüznün
acının kıratına bindim

aşk
ölümün eteğinde

-en uzaylıya


“günün şairi” seçtim seni...

severiz hüznü biz

“O gülü o laleyi gören göz
doldurur gök kubbeyi ağlayıp inlemeyle
bir yıllık bir aşkın deliliğini
veremez bin yıllık şaraplar bile”
(Mevlana Celaleddin-i Rumi)

kopartsam hüznünü yatırsam göğsüme
tutsam ellerini yok etsem bu dönme dolap duyguyu
üşüyen ruhuna yağmur olsam
tomurcuğa dursa tenin

işte o zaman kıskanırdı bizi depremler