Naime Erlaçin Şiirleri - Şair Naime Erlaçin

can suyumda
çılgın bir nabız atıyor
güm güm!

zonkluyor beynim
alazlanıyor

en güzel şiiri kendime sakladım
kıskandım kendi gözümden bile
kalbime yonttum dizeleri
içimden geçen rüzgara yazdım

'adım kadın' dedim

günışığı düşerken uyku kaçkını saatlere
yabansı aşklar izledim

ellerimdeydi dünya keşişhane tepesinde
koyları gözledim
terk edilmişlerdi yapayalnız

teninde güller açan düşler ey
kanayan güze verdim sizi
içimde sancılar büyüdü
kara bir delikte

gücünü günbatımından alan heves

hüzünler ülkesinde dün akşam
korsandı yelkenim ummanda
vurdum kalemi aklıma
en aşina dost kucağında

avucumda bir müjde böceği

boş odalarınız vardı sizin
bomboş odalar başkalarına
size doluydu onlar
kendinize özel yalnızca

kim bilir neler biriktirdiniz

aşkı kuyularda boğduk biz
terk etmeksizin isyana
gözyaşı intiharlarına

yürüyorduk oysa
aşınmıştı yollar

bakınca göremediğin
yıpranmış bedenimi alıyor
ruhun maviliğini bırakarak sana
tazelik aşılıyorum damarlarına

bilmiyoruz

yollar var
çeşit çeşit
yolculuk var
bin türlü

tutku yolu dikenli

buz kesmişti yüreğim
-taş kesmiş-
'yorulmuşum' dedim
zamansız acılarda
dikildim durdum öyle