NAİF ŞARKI
Naif insanlar geldi naif insanlar geçti bu diyarlardan bu zamanlardan
Duymadı hiçbir kimse ne bir ses ne bir nefes
Almadı hiçbir ders ne halden ne de pür melal dolu akşamdan
Naif şarkılar gibiydi gelişleri gidişleri
Naif adamlar naif şarkılar gibi geçip gittiler
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta