İçimde bir volkan kaynar ki, nasıl;
Nedâmet hissiyle kıvranır oldum...
Kurtar beni benden; çek, kopar, asıl!
Kendime de hakîr davranır oldum! ..
Bin pişmân hâldeyim ettiğim işe;
Gözümden kanlı yaş boşanır, akar...
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Cok sahane. Tebrikler kardesim
Acı çektiğiniz her halinizden belli. Yalnız bu üslupla da yankı bulmaması imkansız.
Üstat bu pişmanlığını ben de derinden hissettim. Her kime yazmışsanız anlar her halde.
Kim yaktı sizin canınızı bu kadar?
çok akıcı, başarılı bir şiir, kutlarım..
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta