Gururlanma insan, gel haddini bil!
Orada makam, şân, malı n'edecen?
Ölmeden önce öl, şu nefsini sil,
Firâvun, Nemrut'ça hâlı n'edecen?
Azrâil vuslâta saat kuruyor,
Ecel vakti gerçek yüze vuruyor;
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta