rüyalar
rengin değil artık
bulanık ve gri
saçlarım tebeşir tozu
ölümün beyaz işaretleri
beni yarım bırakıp gittiğin
o soğuk Şubat’tan beri
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Hüzün damlamış mısralara yine. Şubat, cemre mevsimi. Bir yıl götürdüğünü, geri getirir bir başka sene. Ney çile söylese de insandan. Gün gelir neşv-ü nema'ya döndürür yüreği...
dua ile...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta