Kaç bin yıl öncesinden kim bilir kim sanatkâr
Giydirmek için seni pürüzsüz bir mermere
Usta elleriyle sert taşı sabırla yontar
Güzelliğin yükselsin diye daha göklere
Bir esinti ak eteğinin dalgalarından
Savrulup gider etrafa, kokusu bir başka
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta