Mutmainne Şiiri - Şair Üveyisten

Ağır gelen direkler vardır zemine,
Doğru sözler muhtaç değildir yemine,

Kalbim üstünde direkler olan zemin,
Bir direk dikildi üzerine demin,

Bir organ bir et parçası belki bir yük,
Dağlardan da fazla ağırlığı büyük,

Hayallerim artık bin fersah uzakta,
İstikbâlim sanki her dâim tuzakta,

Kalemim keskindir kılıçtan da keskin,
Hiç kimse yüreğimi edemez teskin,

Geçtim kuş uçmaz,kervan geçmez diyardan,
Farksız içim,yetmişinde ihtiyardan,

Bir feryat değildir bu,yahut bir imdat,
Hep habersiz benden,esiyor bak imbat,

Saâdetin önünde koskoca bir sur,
Mahzun olmaya yeter,küçük bir kusur,

Bina durmaz ayakta,bozuksa temel,
Peşimden ayrılmaz bayağı bir emel,

Dünya içinde toprak,küçük bir saksı,
Durmuyor içimde fikirlerin raksı,

Yürüdüğüm yolların yanı uçurum,
İçim garip içim buruk zor bir durum…

Üveyisten