Simurg Şiiri - Şair Üveyisten

Belki bir gün boynu bükük derviş olurum,
Gerçek şu ki hiçbir şey vadedemiyorum,

Vaat dedim sâhi ne olabilir vaat ?
Dönüp durur yerinde hiç durmadan saat,

Ben kah bozkırda Türkmen ,Kah dağlarda yörük,
Bir ateş düşün ateşin kendisi körük,

Ne anlarsın sen Leyla,ince ruh sanattan ?
Kaf Dağı ardında Anka’daki kanattan ?

Görmedin içimde yıkılan haneleri,
Avcundan damlıyordu inci taneleri,

Melîke tasavvuruydu âdeta çehren,
Güneş ve Ay doğardı üzerine sehven,

Mahzun olarak yitirdim seni bir akşam,
Bütün âlemlerde birden tükendi yaşam,

Paralel evrenlerde bile yoktu artık,
Seninle son bir kez uzaklara baktık,

En acıklı filmlerde yoktu böyle hüzün,
Boynu kırık çiçek misâli düştü yüzün…

Üveyisten