Yine sensiz, yine sessiz
saatleri yaşıyor gönlüm...
Yine senin yokluğuna ağlıyor kalemim.
Hani baktığım o güzel gözlerini,
yine masallara sığdıramıyorum,
yine kalbimden çıkaramıyorum...
Aklımın köşesine yer eden o gidişinle,
sessizliğimi ve yalnızlığımı yaşıyorum.
Yaşıyorum sensiz.
💔════ ✦ ════💔
Hani çok seviyordun ya,
hani vazgeçemiyordun ya...
Acaba ne değişti de ömründe,
nasıl bir fırtına esti de gönlünde,
mutluluğu masallara bıraktın da gittin...
Şimdilerde yüreğimin yorgunluklarıyla,
mutluluk masalını yaşıyorum...
Bu hayata ve sana, yine şaşıyorum.
Çünkü; ecelsiz bildiğim bu aşkı öldürdün...
Öldürdünüz içimde.
💔════ ✦ ════💔
Bir zamanlar huzur bulduğum gözlerini,
sığdıramıyordum gönlüme...
Sevemiyordum senden bi' başkasını.
Ama şimdilerde... Şimdilerde,
kalbime sıktığın kurşunlarla,
yaşamayı öğrendim sayende.
Hayallerinle ve resimlerinle yaşıyor,
masallarda bıraktığın
yaralarımı sarmaya çalışıyorum...
Ve her defasında daha da çok kanıyor,
daha da çok yanıyorum.
💔════ ✦ ════💔
Öyle zor bi' yerde bıraktın ki yüreğimi,
gündüz ile gece arasında kaldım.
Kuramadığım cümle ile hece arasındaydım,
senden sonra gözlerim ve yaşını,
sevgi ile nefretimi,
ölüm ile yaşam arasına kattım.
Ne öldürdün ne de yaşattın.
✒️Şiir:Coşkun Yetim.✍️
📅Tarih:23.09.2020
Kayıt Tarihi : 29.09.2026 12:24:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!