Mutluluk Hastalığı Şiiri - Okan İlkılıç

Hiçbir şey hatırlamayacak kadar çok yaşadım. Artık biliyorum; mutsuzken olduğun kadar mutluluğu, mutluyken alamıyorsun. Mutluluk gerçekten iyi bir şey değil. Alkolden, esrardan daha tehlikeli bir bağımlılık. Mutluluğu bir kez deneyimleyen insan, artık onu bir ihtiyaç gibi görüyor. Bir serum gibi, almalı sanıyor her suratı asıldığında. Hatta benim için bu tamamen bir hastalık. İnsanın daima aradığı ve dönem dönem yakalandığı bir hastalık. Hepimiz yakalanmışızdır bu hastalığa birkaç defa. Hiç bitmesin istersiniz ve daima sizinle kalsın. Onu sahiplenmeye, kalıcı olmasını sağlamaya çalışırız ama bir türlü olmaz. Bazen bir insan bozar mutluluğumuzu, gidişiyle veya gelişiyle, ya da bir ölüm bozar; ölen kişi sizi öylece bırakıp gitmiştir çünkü. Bazılarının mutluluğuna da bir aşk batar. Sevdiğin en çok seni kanatmıştır.

Bitmez hikâyeleri insanın, bu duyguyu bozmak için. Unutmayın!
Mutluluk bir zehirdir; size mutsuzluğu zerk eden.