mutluluk yazılamayacak kadar kirlenmiş bir gölgeden başkası değil,
varlığınla tam olduğumu anlayabilseydin eğer içindeki eksikliklere inat...
anlardın...
anlasaydın olmazdı belkiler dilimizde, sığınmazdık keşkelere, yada bu kadar öfke de duymazdık vaadedip tutulamayan sözlere... varlığının değerini anlayamamışken,
bi nebzze olsun serinletememişken içimde çıkardığın yangını, mutluluk diyorsun, peki öyle olsun...
hiçbir şair duyguya kör değildir, bende olmadım, kalemimi köreltmekten vazgeçmedikçe yersizlikler
ben hep mısralarda kalacağım...
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta