Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
güzel şiirdi, yüreğinize sağlık ibrahim bey
perdelerçekilince geceyle konuşur insan...ya da duvarlardaki gölgelerle...
yalnızlık...aynı an'da dört mevsimi yaşamak gibi...
tebrikler bu şiire...
Selamlar..
Manevi zenginlik fiziksel yalnızlığı unutturuyor olsa gerek... Ne güzel dile getirmişsiniz. Kaleminize, yüreğinize sağlık...
Bu şiir ile ilgili 13 tane yorum bulunmakta