Hiç kimsenin olmadığı bir yerde,
hıçkıra hıçkıra ağlayasım var, kader…
Ellerim, gözlerim, yüreğim yorgun.
İki kolun şefkati çok mu pahalı, alamaz mıyım?
Ah hayat, ah…
Ahımı aldın.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta