Klorak kokan evleri severim ben.
Mobilya dükkanı gibi değil de
"Evet burada yaşam var" dedirten evleri.
"Elleme, bırak, tutma, kırma" değil
"Dağılsın toplarız" denilen evleri severim.
Koca koca apartmanlar, gökdelenler değil.
Bahçesinde oturup sohbetlerin demlendiği,
Küçük evleri severim ben.
Ama en çok adamın kadına aşk ile baktığı,
Çocuk kahkahalarının yükseldiği,
Evleri severim.
Şiddetsiz evler,
Herkesin hayal ettiği
O mutlu evler...
Kayıt Tarihi : 23.06.2026 01:04:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Dünyanın tüm kargaşasına, kabalığına ve yoruculuğuna karşı, insanın sığınabileceği en güvenli liman olan gerçek mutlu evlerin hikayesi.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!