Uzansam nefretin buzundan bir kabrin altına,tedirgin eden bir huzur ile,
Kıvrılsam kan damlası üzerinde bir cenin gibi,koyu katranların içinde,
Hırçın kemirsin solucanlar,çürükçüller leş cesedimi hatta kırık kemiklerimi,
Ah! Çeksem içime mis kokan rutubetleri,tatsam ölümün benzersiz lezzetini.
Benim zavallı,hüzünlü ruhum örtün pis kokan paçavraları üstüne,
Acının mahmuzu merhemdir ancak,derin yaralar ile dövülmüş bedenime,
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta