Müsvedde Hayatlar Şiiri - Mustafa Alp

müsvedde hayatlar yaşıyoruz, ne tuhaf,
kalem elimizde ama gönül hep müsvedde,
bir gün temiz çekeriz diye diye ömrü,
yılları buruşturup atıyoruz sepete.

yarın başlarım deriz, yarın gelir geçer,
bugün dediğin şey kapıda bekler durur,
biz kapıyı açmayız, içerde korkular,
dışarda hayat bize sessizce küser durur.

bir gün daha güzel konuşuruz kendimizle,
bir gün daha az kırarız sevdiğimizi,
bir gün aynalara bakıp da utanmadan,
iyi yaşadım deriz, sanırız kendimizi.

o gün.
ne çok yük bindirdik iki harfine,
o gün zayıflarız, o gün mutlu oluruz,
o gün borçlar biter, dertler susar,
o gün gönlümüzün kapısını açarız.

o gün gelir mi?
gelmez elbet, çünkü o gün dediğin,
bizim tembelliğe giydirdiğimiz bayramlık,
korkunun boynuna taktığımız bir umut,
ertelenmiş cesaretin süslü bir yalancı adı.

insan bazen kendi ömrüne misafir olur,
kendi evinde bile yabancı gibi yaşar,
bir çayı soğutur, bir sözü yutar,
bir sevgiyi yarına bırakır da kaybeder.

sonra kader der buna, talih der, zaman der,
sanki suçlu takvimmiş, saatmiş, dünya,
oysa insanın en büyük düşmanı çoğu kez
kendi içindeki sonra dır, kendi huyunda.

bir gün babanı ararsın, sesi eskimiştir,
bir gün annenin saçında kış görürsün,
bir gün dostların azalır, sofralar susar,
bir gün dönüp bakarsın, kendini yitirirsin.

ne garip mahlukuz biz,
ölümü biliriz de yaşamayı erteleriz,
bir mezar taşı kadar kesin olan gerçeği
sanki başkasının başına gelecek sanırız.

kırık kalemle yazıyoruz hayatı,
mürekkebi korku, kağıdı sabır,
her satırın sonunda sonra bakarız yazıyor,
her sayfada yarım kalmış bir asır.

oysa hayat temiz kağıt istemez bizden,
ne kusursuz söz, ne gösterişli bir bahar.
bir adım ister yalnız, bir içten gülüş,
bir de bugün diyebilecek kadar cesaret var.

müsvedde kalmasın ömrün, ey gönül,
sil baştan yazmak için geç değil belki,
bir çiçeğe su ver, bir gönül al,
bir yarayı sar, dünya biraz eksik, biraz eski.

ve unutma,
o gün diye beklediğin gün gelmeyecek,
çünkü o gün, sen yürürsen bugündür.
hayat bir taslak değil, son nüshadır.
kalemin elindeyse, yaz da görsün ömür.

✍️