Muştu Şiiri - Aykut Kınay

Gürbüz Ağa davet verdi,
Geldik gönül tokluğuna,
Divan bize dar olsa da
Çöktük o mumun altına.

İncik yedik, hafif yağlı;
Taştı ayran, çok kabardı.
Tuz içine bandık sözü,
Sohbet bizi öyle sardı.

Kırk kaşıkta kırk niyete,
Bâkî durdu her nöbete.
Var sofrada bir selsebil,
Cümle sözden şükre aktı.

Allah bes de, bâkî heves,
Biz bilmeyiz başka nefes.
İlâhî, ver ümmete ses,
Döner devran, muştu enfes.