Mustafa Cilasun Şiirleri - Şair Mustafa ...

Sığ
bir halin
emanetcisiyken

Gönlüme
düşer şehretmeye

Yoksun
Ne yapsam ne yazsam
Mısraların diliyle anlatsam da yoksun

Haşyetin
Ürpertisiyle güne başlarken

Perakende,toptan ve daha sonra,toptancılara mal satan fabrika,kurarak sahibi olmuş,bir çok insana iş imkanı sağlamış oldukça başarılı bir insan.
Saygı duymamak,şaşırmamak mümkün değil,gıpta ile nazar ettim, baktım birde kendime, fakat mukayese edemedim,aramızda bulunan farkı açık,seçik bir şekilde sorguladım.
Babam tek amcaları olmasının yanı sıra,Sümer bez fabrikasından emekli ve dar gelirli olması sebebiyle,her sene Ramazan ayında, amcamın canlı hatırası olan yengemi gönderirler ve sevgili yengem ihtiyaçların tespitini yapardı.
Bir yıllık ne ihtiyaç varsa,her şey dahil alınır,biraz da harçlık vererek hayır dualarla başka ihtiyaç sahiplerinin, yardımına gitmek için, vedalaşarak helallik alırdı.
Yengem çok hayır öğütlü,birazda peşin sözlü,ama oldukça samimi,son derece geçim ehli,çileyi tanımış,sabırla yudumlamış, ama kimseye yansıtmamış bir hanımefendi idi.
Allah rahmet eylesin,şimdi aramızda değil,bu fani dünyadan,zamanı gelen herkez gibi aniden,amcamın sevgili hanımı olan yengemde,dareyn saadetine göçüp gitti,evinde misafir bulunduğun her an ilgisini ve ikramını hiçbir zaman ihmal etmemişti,Allah’ın rahmeti üzerine olsun.

Hayat her nedense...
Anlaşılır olmayı dileyince aniden
Kendini koy verdi, halin ikliminde ve sessizliğinde


Zihnimde...

Biraktim karanligi, benim olmayinca rüzgâr
Alamadigim bir yolun safagindayken sularin
Kiyiyi ne hacet, kalmayinca tüm umutlarim
Suyun enginliginde sarhoslugun magduruyum

Günes acimasin, ay isitmasin, yildiz bakmasin

Kuraklaşan
Bir gönlün sahibiyken

Halim
El vermiyordu ki
Nerde kime ne diyeyim

San ki bir kar tanesi misali
Melalimi okşayan kanaatinizle
Siz biliyordum ki haklıydınız

Bir isabet buyurdunuz
Hatta uyardınız

Ne hikmetse hala direniyorsun
İçinde kaybolduğun girdabını farketmeden sessizce inliyorsun
Akıttığın gözyaşlarını heveslerine malediyorsun, mağfireti niçin göremiyorsun
Uluhiyeti şehretmek için niye geçikiyorsun, takkik edip felahın için direnmiyorsun

Hicrana bezenen yüreğim
Çınar altında tarih soluyordu
Saçlarıma düşen yapraklar
Kopan aşkı mı hatırlatıyordu

Gökyüzü alımlıydı kararan için

Anılanla
Halleşmek için
Çekildim mütevazı bir köşeye.

Bir müddet
Sonra başlamıştım