Biraktim karanligi, benim olmayinca rüzgâr
Alamadigim bir yolun safagindayken sularin
Kiyiyi ne hacet, kalmayinca tüm umutlarim
Suyun enginliginde sarhoslugun magduruyum
Günes acimasin, ay isitmasin, yildiz bakmasin
San ki bir kar tanesi misali
Melalimi okşayan kanaatinizle
Siz biliyordum ki haklıydınız
Bir isabet buyurdunuz
Hatta uyardınız
Şayet ihsan edeceksen acıma
Halimin sefilliğine bakarak sende diğerleri gibi aldanma
Ruhunla barışık anla ve kalbinin itminanlığında hakkaniyet varsa
Nefesler sahibine kefildir
Artık beklenen vakit gelmişti
Yüreği burkan heves, dirliğe muhtaç nefes biçare kalıyordu
Gözler ne kadar okusa da, halin efkârı anlaşılmayınca, sancılar başlıyor acıyla
Sızlanmak kar etmiyor, nefes muhabbetten arîleşiyor lakin anlamak kalbe erişmiyor
Suskun kelimeler yüreğimden feryad ederek çıkyordu
Hiçbir kaygı taşımadan, sineyi burkmadan, ne derler merakını taşımadan
Yılların kaybolmuşluğuna uhteyi bırakıyordu, gönlüm sürurla aşk yaşıyordu
Gel sevgili gel, bir ömre bedel, gönül ister görmek seni, aşkın bir şaher diyordu
Yâdınla teselli olurken ne haldeyim bir bilsen, ibretle nazar etsen
Ufuklar bir bir perdelerini çekip karanlığın kollarına şevkimi göç ettirdiğini bilsen
Bahtım için nihayetin çığlığı hüzünle seslenirken, sinemin hıçkırıklarını dinlesen
Ne kadar çırpındığımı görsen, gönül kapımın kapandığını artık kime söylesem
Ne hikmetse hala direniyorsun
İçinde kaybolduğun girdabını farketmeden sessizce inliyorsun
Akıttığın gözyaşlarını heveslerine malediyorsun, mağfireti niçin göremiyorsun
Uluhiyeti şehretmek için niye geçikiyorsun, takkik edip felahın için direnmiyorsun
Hicrana bezenen yüreğim
Çınar altında tarih soluyordu
Saçlarıma düşen yapraklar
Kopan aşkı mı hatırlatıyordu
Gökyüzü alımlıydı kararan için
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!