Ne yapayım ki
Senden sonra ruhum sancılar sağanağında
Kalbim burukluğuyla hüzün karasında ve gözlerim boşalınca
Başımı öne eğiyorum
Hissiyatımı demleyerek hicrana adımlıyorum
Hangi duvarı yıkık görsem
Geçmiş her lahzanın Saikleriyle usanmadan yüzleşsem
Yaratılan adına, umut saflığında, düş sığınağında, kader söylensem
Aklın ihtiyacını bilmeden, inşirahı dilemeden, bir taklidin kendisiysem
Gözyaşı için yanarım, duygusallığı ne sanırım, hesabı kime bırakırım dersem
Bir an esaret yaşatan herşeyden uzaklaşmak istedim
Sessizliğin rıhtımına çekilerek acziyetimi aşikar eyledim, içimin titrediğini hissettim
Yamaçlara çıkmak için meylettim, nefes nefese sanki hesabım için bir koşturma içindeydim
Kimi ne kadar dinledim, neden tercihlerimde infial içindeydim, günbegün niye sendelendim
Elbette ki insan seviyesini bilmeli
Kalpten söz ederken tefekkür ve tahayyül ile biçimlenmeli
Akıl ve izan adına seviye kat etmeli, ruhun zümrüt tepelerinden vazgeçmemeli
Her halin ve varkıl adına tevdi edilen kuvveti hakikatin, O’ na ait olduğu şüphe götürmemeli
Yoksun
Ne yapsam ne yazsam
Mısraların diliyle anlatsam da yoksun
Haşyetin
Ürpertisiyle güne başlarken
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!