Gece üç ve yine düşüncelerim dopdolu
Dışarıda hafif çise var
Rüzgar sanki konuşuyor
Uyu artık geç oldu diyor
Saatin yelkovanı kovalıyor akrebi
Zehrini ona akıtsa bile peşinden koşuyor
Sokak lambaları iyice aydınlatmış geceyi
Tıpkı gönlümün kandili sen gibi
Gözlerim doluyor ağlamak geliyor içimden
Parmaklarım titriyor sesim kısılıyor
Gecenin bu yarısında ne oluyor ki bana
Sanki son hız tren geçiyor yanımdan
Seni düşünürken bile sarsılıyorum
Ufak çaplı depremler oluyor kalbimde
Şiddeti hasarlar oluşturacak kadar
Ama hiçbir şey olmuyor
Mühendisler geliyor inceliyorlar
Nasıl olur da yıkılmaz diyorlar
Hiç kendinden emin kalp yıkılır mı diyorum
Gönlü dağlı biliyorlar ama dağım da sağlam artık benim
Ne volkanlar patladı ne kayalar koptu
Ama artık o gönül tutunur da bırakmaz
Orada yalnız sen var iken
Kayıt Tarihi : 27.10.2026 10:35:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
insan zihni ne ilginç şey. bir düşündüğü bir düşündüğünü tutmuyor.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!