Murat Ülkü Şiirleri - Şair Murat Ülkü

Sanma ki buzdan bir kalbin içindeyim,
Sadece duygumu her kapıya sermiyorum.
En hızlı anlayan, en geç vazgeçenim,
İçimdeki yangını dışarı vermiyorum.

Özgürlük dedikleri, derin bir kaçış bende,

Sanma ki saflığım, akıl azlığı,
İçimdeki umman, kalp beyazlığı.
Bir kuyu dibinde, dost eli sandım,
Meğer o el, ömrün zehir sızısı.
Q
Gözündeki sahte, nura kandım diye,

Saraylar yükselirken yoksulun ahı sönmez,
Dünyada adalet yoksa, mizan orda da dönmez.
Eğer susturulmuşsa hakkı haykıran diller,
Ahiret vaadiyle kurtulmaz bu nesiller.
Q
Gökten ekmek değil, sadece sabır iniyorsa,

Saraylar yükselirken, dinmez mazlumun ahı,
Mizan bozuksa eğer, gelmez Hakk’ın sabahı.
Hakikat dillerine, vurulmuşsa bir kilit,
Kurtaramaz bu nesli, sahte dinin günahı.
Q
Gökten ekmek yerine, sabır yağar sadece,

Kefenini kardan biçti binlerce fidan,
Dondu nefesler, sustu o an koca bir cihan.
Gözlerde yaş değil, buz tuttu kederli hüsran,
Doksan bin can gitti, geri dönmedi o kervan.

Allah-u Ekber’in zirvesi dumanlı puslu,

Öyle bir özlem ki sinemde yanan,
Bedenim değil ha, yüreğimdir susayan.
Hiç çekinmem Azrail bile gelse şu an,
Sarılarak uğurlarım, ruhumu yalan dünyadan...

Belki de o soğukluk eritir içimi,

Herşey üzerime geliyor sensiz geceler de.
Aşkında kayboLmuş mecnun gibiyim,
Kalbim.duracak aç kapıyı ben geldim desen
İyi kötü farketmiyor her laf yüregime batıyor benim,
Her cümle seni özledigimi biliyormuş gibi.
Her hecenin haberi Var sanki seni nasıl özlediğimden...

Şekerden mi yoksa tadın baldan mı
Ağzımın tek tadı sarı papatyam
Güzelliğin yaprağından mi yoksa daldan mı
Bilesin gözüm sende sarı papatyam...

Sana benzemeye çalışanı söker atarım

Sıkı sıkı sarılamadım, içim de kanayan yara
İncecik belini kollarımla sarsam geçer mi?
Hasretin sarhoşluguyla gönül atıyor nara
Dilinden damlayan balı, yudum yudum içsem geçer mi?

Sevip sevilirken uzaklaştık, ne oldu bize

Hiç bir güzel giremezken gönlüme ,
Sana yar diyorsam, sebebi sensin.
Özledikce vuruyorsam yumruğumla bağrıma,
Göğsümü dövüyorsam, bil kisebebi sensin.

Layıksın sen sırça köşke ve de saraya,