Hepimize pembe panjurlu bir pencere lazım,
Kötülükleri unutup, iyiliği hatırlayabileceğimiz,
Çocuk yüreğimizle dışarıyı seyredebileceğimiz,
İçimizdeki o küçük çocuğu mutlu edecek bir umut lazım...
O pencerenin önünde, masum hayaller kuralım,
Günaydın sabaha
günaydın şiirce
Günaydın sevenler
Günaydın sevilenler
Günün aydın aşk
Gül gibi aydınlık
Günaydın teninin kokusunu bile öpemediğim sevgili,
Hasretinin yüreğimde bıraktığı bir sitem gibi,
Bu sabah da kahvem sensiz, sessiz...
Fincanımda dudağının izi kalmış gibi.
Şiirlerim yine sen kokuyor,
Günaydın yeni bir güne huzurla uyanan umut,
Pencerenden süzülen taze ışık, karanlığı unut.
Dün geceki hüznü sil , bırak kalbin olsun mesut,
Unutma, güneş doğarken, kuşlar şarkısını söyler.
Yeni başlangıçlara, tertemiz bir sayfa böler,
Tüm güzellikler seni bulsun, gerçekleşsin tüm dilekler,
Günaydın yeni bir güne, yeni bir zırha bürün!
Dün gece dökülen yaşlar, bu toprağa kalmıştır.
Şimdi dik dur, hür kıl ruhunu yeniden, bugün,
Umut, en küllenmiş kalbi bile yerinden sarsmıştır.
Bak güneşe; her doğuş, bir küllerden diriliştir.
Günaydın ziynetim,
İsterim ki...
Kimse güzelliğini görmesin,
Benden başkası kokunu bilmesin,
Ve bilmeli herkes sen benimsin,
Hep benimlesin...
Gündüz az da olsa kafam dağılıyor.
Ama gece olunca hep bir hüzün
Ne konuşasım var
Ne de yatasım.
Sabah olmuyor.
Gündüz az da olsa kafam dağılıyor. Ama gece olunca hep bir hüzün
Ne konuşasım var
Ne de yatasım.
Sabah olmuyor.
Yaş mı önemli, aşk mı?
Senin adın artık ne bir dost, ne de sevgili,
Senin adın: Sırtıma saplanan o soğuk hançer.
Yüzüne baktığımda gördüğüm tek bir iz:
Münafık bir yalanın buzdan, donuk maskesi.
Oysa bu hanede sana sonsuz güvenin kalesi vardı.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!