Ölürüz çok sürmez ikimiz de ölürüz
Aşkı bize çok gören kader utansın
Ayrılsak da sevilmenin kıymetini biliriz
Olmaz deyip bizi hor gören utansın
El için ve korkuyla ayrılıyor yolumuz
Güneşli bir sabah
Sabahta heyecanlı bir uyanış.
Ama ne uyanış
Uyanışın içinde ben…
Uyanıyorum
Gözüm açılıyor
Güneşli bir sabah
Sabahta heyecanlı bir uyanış.
Ama ne uyanış
Uyanışın içinde ben…
Uyanıyorum
Gözüm açılıyor
Uykumun en kuytu yerinde uyanırım ansızın,
Rüyamda elin elimde, gerçeğimde ise sızın.
Bir nefeslik vuslatın ardından gelen o büyük boşluk,
Hıçkırıklara boğar beni, adıdır bu imkansızın.
Q
Gözlerimin şişine "yorgunluk" deyip geçtiler,
Uyuma konuşalım diyen de seviyordu
Hadi uyu geç oldu diyen de
Sadece biri kıyamıyordu, diğeri doyamıyordu
Ne güzel değil mi?
İşte sevginin kendini ifade etmesinin değişik yolları var derken
İstediğin oldu işte zalımın kızı
Uyuttum gönlümü uyuduğum ninilerle
Sustu artık ağıtları gömüldü sensizliğe.
Örttüm üzerini sıcacık şiirlerle
Gösteremiyorum yardan düştüğüm yaraları,
Unuttum içinde sen olan aşka dair sözleri
Bir gün, var ya tepeden tırnağa susacağım
Ne dert ne kasvet, gözüm açık uyuyacağım
Kimsenin bilmediği ne varsa sakladığım
Son nefesimle hepsini çırpınarak çıkaracağım
Ve bir daha hiç bir şey icin ağlamayacağım...
Uzak bir yankısın, hem varsın hem de yoksun,
Gözümün baktığı her yer bomboş, bir çıkmaz.
İçimde çok narin ve ince bir hayalin,
Sana dokunamamak, ne bitmez bir tuzak.
Duvarlar örülmüş aramızda, sağır, çelik;
Dokunuşun bir mesafe öte, içimde bir ilik.
Seni çok özlüyorum
Ama uzak durmalıyım
Ben seni seven bir deliyim
Lakin senin olamayacak biriyim...
imkansızlıktan gönlüm kan ağlıyor içten içe
Engeller bir kor olur düşüyor sineme
Uzaktaki yâr, sorma bana,
Her an bir sızı kalbimde.
Her sızıda bir çok kelime.
Dizeler yetmez, cümleler suskun.
Dilimden dökülen her harf bir feryat.
Sana varmayan her yol yokuş.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!