Uzaklara, bir bilinmeze doğru koşmak,
Bir sis perdesi ardında kaybolmak,
Ne bir yüz görmek, ne bir ses duymak,
Sadece boşlukta usul yavaş yol almak
Bırakmak tüm bağları, tüm anıları,
Birileri sefa sürerken, birileri ağlıyorlar,
En içten ahlar ile yüreği dağlıyorlar,
Kòr sağır toklar hic bir şeyi takmıyorlar,
Gdişat iyi değil, susma, bir gün tersine döner devran…
Ruhlar şeytanlaşmış, yüzlerde nur kalmamış,
Gidişinle çöktü içimde direk,
Bir enkaz yığını bıraktın bende.
Kanadı kırılmış o mahzun yürek,
Bende bitmemiş bir günah bıraktın.
Zamanın durduğu o kederli an,
Gidişinle devrildi gökyüzü, yıldızlar bir bir gözüme battı,
Ciğerimde sönmeyen o yangın, her nefes zehirli bir ağıttı.
Hangi yana baksam puslu bir mezar, hangi yolun sonu uçurum?
Ben senin yokluğunda her gece, kendi cenazemi kaldırıyorum!
Duvarlar kusuyor sensizliği, odalar dar geliyor ruhuma,
Gurbette oluşuna can dayanmazken
Omuzlamış sevdayı kalkmış gidiyor
Çıkmaz sokaklar beni salmazken
Özlemleri yüreğine koymuş gidiyor...
Başında olmayan aklını almış
Aksi seda vermedin gel diyen gönül sesime.
Neyi soruyorsun, nasıl sevdiğimi bilmiyor musun?
Sevgini özlemini kattım aldığım her nefesime,
Bir kez dahi görmeden öylece gidiyor musun?
Sağır oldun gel göreyim dediğim bütün çağrıma.
İstediğin oldu bak ben gidiyorum...
Sensiz yollar da bir bilinmeze
Yol uzun ben yorgun gidiyorum
Ne ekmek ne aş istemem yolluk
Hebemde ki sevda olur katığım
bütün özlemleri alıp omzuma
Eskiden göğsümde kuşlar uyurdu,
Gülüşüm baharın müjdesiydi yar.
Şimdi ruhumun içini kara kış vurdu,
Ömrümün üstünde buzdan izler var.
Yolumu yitirdim, izi kalmadı,
Gırtlağa dizilmiş her bir kelime,
Dökülmez dilden de kalır derinde.
Bir omuz ararsın, güvenli liman,
Sessizce ağlarsın kendi içinde.
Sözler düğümlenir, boğazda kalır,
Ruhunu ağ gibi hasret sararsa
Sevgin sızlar sevdan ağlarsa
Gitmeden diyeceğin bir sözün varsa
Sus söyleme, dersin hele bir git de gel..
Al ömrümü ömrüne kat
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!