Murat Ülkü Şiirleri - Şair Murat Ülkü

Yıllarımı verince, kök saldım sandım,
Her bir köşeye, bir yalan sakladım.
Birer birer eridi, ırtımı dayadığım dağlar,
Güneş batarken, uzayıp gitti gölgeler.
Aşk denen dostluk denen o koca kelime,
Boşlukta yankılandı, gitti değdi kedere,

Gözlerim yollarda, kalbim umutla çarpar,
Hasretin ateşi içimi yakan tatlı bir har.
Yokluğunun sızısı bile bana hoş gelir,
Seni sevmek, acıya sızıya her şeye değer...

Sen olmayınca, içimde büyüyor boşluk,

Ben olan olmayan her şeye gülerim,
Kahkaham bir sel olur, boğar acıları.
En derin yaraları, en keskin sızıları,
Gizlerim içimde kopan tüm fırtınaları.

Ağlanacak, kızılacak, üzülecek ne çok şey var,

Her şeyi gördüm ben perde arkasından,
Geçtim haberim yok gibi karşından.
Biliyorum yalanın her rengini,
Yorgunum, bulamam artık dengini.

Gülüyor bu yüzüm, hiçbir şey yok gibi,

Bana dair ne varsa
Her ne varsa
Bildiğin herşeyi unut
Senin için yaptıklarımı
Benim için yaptıklarını
Sevinçten yana

​Her şeyi unut, ama bir şeyi unutma...
Ben sana sevmeyi öğrettim.
Gidiyorum diye silme izlerimi,
Her adımda bir hatıra bıraktım.
Karanlık sokaklara sor sesimi,
Ben en çok senin için yandım.

Her şeyi unutur oldum, silindi gitti dünler,
Zihnimin tozlu rafında bitti o mutlu günler.
Bir tek seni, bir tek beni, bizi saklar bu kalp,
Senden gayrı ne varsa, hafızamdan sürgünler.
Q
Zaman bir silgi gibi, kazıyor her anımı,

Geçmişte her şeyde hep bir telaş kaplardı benliğimi,
Doğrumu yanlışmı kaygısı sarardı aklımı fikrimi
Düşler ve düşünceler arasında mekik dokurdum,
Sağa sola döne döne yatak da yorulurdum...

Geceler çok uzundu, uykular hep firardı

Artık çok yorgunum,
Hasta kalbim kırılmış
Yatıarken yazıyorum
Belli etmemeye çalışıyorum
Su içme ama susuz kalma
Biz beraber birlikte iyilesiriz

Her yürek bir insan taşır,
Ama her insan bir yürek taşıyamaz.

Zira insan,
Bazen yükünü kaldıramaz sevdanın.
Bazen taşıyamaz vefayı,