Gönlümün en ücra köşesinde,
Adını bilmediğim bir sızı büyüyor.
Biliyorum, herhalde bana ait,
Ne sen dokunabildin ona,
Ne ben susturabildim.
Gönlümün kıyısında bir fırtına koptu,
Sessiz çığlıklarım dalgalara karıştı.
Ne sevdamı anladın, ne acımı gördün,
Yüzümdeki yağmur, içimdeki boran.
Ne zorla girerim, ne de kapında beklerim,
Gururumu ezdirmem, kalbimi yitirmem.
Gönlümün sarayı viran olsa da,
Gözlerim her gece yaşla dolsa da,
Gül yüzüm sararıp bir gün solsa da,
Artık arasan da olur aramasan da.
Zemheri ayında yaktın bağrımı,
Gönlümün yükünü sardım sırtıma
İçimde dinmeyen fırtına kaldı
Boyun eğdim bugün her şartıma
Gözümde kurumuş bir pınar kaldı
Sessizce kapıdan çıkıp giderken
Akıl bulandı.aşk ile hülyalara daldı
Ağrılar acılar yürekte sızılar çoğaldı
Arzular özlemler huzurun yerini aldı
Aymaz kahkahalar seninle mazide kaldı,
Allah herkesin gönlüne göre versin inşallah...
Gönlünü ferah tut, boynunu bükme,
Karanlık geceye sitemler dökme.
Zalimin önünde diz üstü çökme,
Mazlumun her daim Sahibi vardır.
Yıkılsa bu dünya, kalsa da viran,
Dost zannetme her yüzüne güleni,
Tökezleyip düşünce dost dediğin bell olur,
Dik yürürken yanındayım diyenleri geç gönül.
Duyulan mihnet ile muhannet mi hallolur,
Her duygunu hal dilinden anlayana aç gönül.
Gönül ağacı bu, nazlı bir fidandır başta,
Sevdalar yesertir, açar tomurcuklar aşka.
Kimi taptaze sürgün, kimi yalan gibi çürüktü,
Fırtınada dal kıran, zamansız yaprak dökenfi,
Es deli rüzgârım, es salla gönül ağacımı coşkuyla,
Varsın dökülsün ne varsa, yıkılsın ağaçım gerekirse köküyle...
Gönül bağım yeşersin, dolsun sevda pınarım,
Gökten inen rahmetle her gün seni anarım.
Çok sevilmek dileğim, madem çok seveceğim;
Ben senin varlığınla, her nefesle yanarım.
İlgi bekler bu yürek, ömrü önüne sermeye,
Gönül bağımda açan en nadide çiçeğim
Seninle yeşerdi bak bu çorak topraklarım
Adını her andıkça diner bütün kederim
Sen yanımda var iken kimse üzemez beni
Fırtınalar kopsa da sığındığım limansın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!