Bırak kimse anlamasın halimizi,
Kırık dallarımız kara toprakta kalsın,
Çiçekler açmasın varsın gönül bağımızda
Kuş uçmasın kervan geçmesin
Kim ne derse desin,
Kim pazarda üç kuruşa satarsa satsın postumu,
Hiç farkına varamadım hayatın gülüm,
Derin nefes aldığım günlerimde oldu ama
Sen hep yoktun,
İçimden sessiz ırmaklar aktığında,
Yoktun,
İnsanlığımı bir vefasızın avuçlarına bıraktığımda,
Kapandı gönlümde yine bir sayfa,
Battı sevda gemim, boğuldu tayfa,
Tuzu kuru dostun, değmeyin keyfe,
Bodrum’da bir yalnız martı yaşıyor...
Sönerken ışıklar sahilde tek-tek,
Turnaların kanadına binip de deli sevdam,
Uçup gitti buz mavisi ufuktan uzaklara.
Selam olsun sıladan mor gölgeli dağlara,
Bodrum’da bir yalnız martı yaşıyor hasretinle...
Bilirsin,vedaları sevmem oldum olası,
Selam verip girdim dost meclisine,
Gönül dergahında kul olmak için.
Benden adam olmaz bilirim ama,
Aşk ile tutuşup kül olmak için..
Aldım kalemimi desturla ele,
Bodrum yağmurları hasret kokuyor gülüm,
İlk ıslanışım sensiz bu mevsim caddelerde,
İlk içime çekişim toprak kokusuna karışan
Özlemlerimin sırılsıklam nefesini...
Ve sensiz,boynu bükük sevdam
Dillere destan buralarda...
Bu gün biraz geç uyandım hayata
Tıpkı sahte sevgilere uyanışım gibi,
Ansızın girmiştin zavallı gönlüme
Baharımı buz kestirdin tıpkı kışım gibi.
Kızamıyorum sana, kendime bütün hıncım
Sayende tüm sevgilere kalmadı inancım,
İffetler satılır üç-beş çaputa,
İnsanlık tapacak nerdeyse puta,
Avrupalı olceez gereği bu da,
Açılıp saçıldık, bu da mı moda?
Kardeşi küs eder ağa, bacıya,
Bu gün hava soğuk, fırtına rüzgâr,
Kar atıştırıyor asfalta paralel yüzüme,
Âlem sıcak yuvasında, kahve telvesi boyu keyifler,
Şarkılar duyulmuyor rüzgârın yaygarasından,
Ben çoktan düştüm yola,
Anılarımı atıp çöpe tavan arasından…
Yine mahpus, yine gece, yine hüzün,
Yine sol yanımda yaram inceden kanadı,
Bilirsin, en derin yaramın sensin adı,
Müebbetle hüküm giydi sende kalan çocukluğum,
Sende iz bırakmadı mı varlığım ya da yokluğum?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!