O gören ve bakan göz kapanmış dünyaya
Açık kör körlerin körü kapalıdan kör
Bakar görür ama görmez perdesiz olmuş
Hayatta,insanlığa,adamlığa kapalı sahte kör
Koca şehir de yaşayan insanlar
Medeniyet de nasibini almamış insanlar
Yürürler şehirde aval, aval
Büyük şehirde kör cahil insanlar
Balkonlarda asılı elbiseler halılar
Derya atalarımız adam olamasın
Onların sözü boşa değil sözün özü
Çocuk çalışır,büyür, okur adam olamaya
Olur mu kaymakam olur da adam olmaz
Adam olmak mekan makam değil
O bir baba o bir dayı
Herkese aynı mesafe, herkese aynı saygı.
Kusur yok saygıdan,Saygı duyarlardı hep ona.
O bir dayı dı tam dayı işte o bizim dayı.
Hiç kimseye kötü söz söylemedi
Protokol sıra, sıra koyunlar proto-kol e bakarlar
Giyinmiş allı pullu makamlar
Kimi beymen kimi versace kimi bilmem ne
Sıralanmışlar tek, tek proto-kol e
Koltuk dar gelir mekan har gelir
Baştan sona dizilmişler etiketli proto-kol
Nefis elim her gün kaymakta
Bir an irkilirim Sıçak yatakta
Babam kim bilir belki yatakta
Kim bilir belki kara toprakta
Güneş batıyor doğduğu toprakta
Aklın yolu birdir ah çekme
Derdin büyüğü kederdendir vah çekme
Bir gül bahçesinde olsan da
Haline bak yine de oh çekme
Biter mi yaş bütün de
Bu hayatta derdim de,derin de
Toplanmış bir top üstünde
Dön döne,döne bitmez
Bir de uzakta baktım
Bendeki bir hayal değil
İşte muradım sana
İsyan ise hiç değil
Gönülde muradım sana
Hani yıkan döken sel değil
Bir tarafta yetim hane
Bir taraf da kimsesiz çocuklar
Neydi suçları bu dünya ya gelmemi
Gelin bizde bu gün mutlu edin.
Olar anmasız onlar babasız.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!