Huzurumun terasında
Güneş oynar serasında
Şimdi vuslat merasında
Gül açmanın zamanıdır
Çalar iken ney beyinden
Aramızda dağlar duvar
Yüreğimde hasretin var
Bir ateş ki söner, yanar
Gittiğin o günden beri
Katmerledin kederimi
Telef edip beni gurbet eller de
Yar etme zalime vurup öldür de
Razıyım istersen ağlat,güldür de
Gönlümü, gönlüne hasret bırakma
Her türlü emrine hemen varım da
Seni iyi tanırım ben
Asla farkın olmaz dünden
Unuturum sanma sakın
Yıllar geçse de üstünden
Sen her kime el uzatsan
Başını taşlara vurmakla olmaz
Oturup bir yerde durmakla olmaz
Yersiz hayalleri kurmakla olmaz
Bu yolda dağları bilmek gerekir
Gönül deryasını benzetme çaya
Kabrimin mermerini
Ölmeden yapacağım
Senin için taşlara
Vefasız yazacağım
Geleceksen şimdi gel
Baharımın üstüne
Yorgan yaptılar kışı
Kim görmüştür ömründe
Böyle bir yıkılışı
Ben daha düne kadar
Bu nasıl yol nasıl çarşı
Kan deryası gibi arşı
Hayasızca estiriyor
Rüzgârı rüzgâra karşı
Anlamak zor hamı, hası
Hani öyle demiyordun be hain
Birebir yanımda olduğun zaman
Sen değilsen kimdir ayıran bizi
Tamda yüreğime dolduğun zaman
Sana bundan sonra sözüm yok gayrı
Kalacağım diye geldin
Ne duydun da gidiyorsun
Böyle gidip gelmelerle
Beni helak ediyorsun
İnsan böyle mi sevilir
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!