Sevdalı gönlümün kızıl güneşi
Batmaz sanıyordun batıyor işte
Özlemin içimde derdimi derde
Katmaz sanıyordun katıyor işte
Çiçekler misali açan ben yetim
Değmeyin kederime
Dursun içimde benim
Rest çektim kaderime
Titrese de bedenim
Ah ellerim ah dilim
İki direk arasında bir sehpa
Etrafında dört duvar birkaç kapı
Hazırunsa tam liste
Yıldızlar kâtip üye
Ay sa divan başkanı
Üzerine kazma kürek inmemiş
Gövdesine balta hızar binmemiş
Uçsuz bucaksızca genişmi geniş
Ben dağları ormanları severim
Gülleri açılan suları coşan
Sözüm geçmez oldu seni sevene
Kulak bile vermez vazgeç dememe
Dünden razı olmuş süründürmene
Kapında gönüllü kul olmak ister
Ne gelişi belli ne de gidişi
Acılardan yana tekim
Çare değil gelse hekim
Bu günahın sahibi kim
Söyle söyle Halimem
Yüreğinde öz kaldıysa
Madem ki sebep oldun bu aşkın iflasına
Binerken o süslenmiş gelin arabasına
Gerek yok artık beni yıldırm çarpmasına
Bana bu yaptıkların yeter de artar bile
Demek ki bu aşk için ben ta baştan yalanmışım
Kırık bir umudun sarkık dalına
Birkaç günlük huzur assan ne çıkar
Zehir nüksetmişse sevgi balına
Üstüne panzehir bassan ne çıkar
Dünü unutarak dibe dalanın
Bu dünyaya, nasıl olur güvenim
Dertten başka, yüreğime ne verdi
Gülmez bu yüzüme, eminim benim
Çeksemde yıllarca, gam dolu derdi
Derman arar iken, derde düşürür
Yemin ettim, yeminimden
Cayar isem kahrolayım
Bundan böyle seni insan
Sayar isem kahrolayım
Sen kendini kaza ile
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!