Bir bahçenin içine
Daldı gitti gözlerim
Boynu bükük gül vardı
Gül içinde güllerin
Baka kaldım öylece
Gönüllerin ovasını
Biz ekeriz biz biçeriz
Kadehleri tokuşturup
Rakımızı içeriz
Tarla bizim çayır bizim
Darı bizim ot bizim
Yüreğime indi acın kor gibi
Dağ sandın başıma yağdın kar gibi
Canımın parçası seni yar gibi
Almaya mecburdum vermeye değil
Kulun kölen oldum aldın canımı
Ne dediysen yaptım diye
Öl demeye mecburmuydun
Seni sevip taptım diye
Git demeye mecburmuydun
Bir ateş ki azabım var
Aşk, muhabbet derken işin aşırıp
Bir köşede düşünürken şaşırıp
Son damlayla bardağını taşırıp
Mihriban’a ayıp ettin be usta
Sevdalara adanmışken o beden
Bir sonbahar mevsimi
Yapraklar savrulurken
Beni mutlu mu sandın
Yüreğim kavrulurken
Bende fazla sandığın
Sana verdiklerim yetmedimi ki
Hala gelmiş benden can istiyorsun
Azabın, işkencen bitmedimi ki
Binmişsin sırtıma inmem diyorsun
Yeterin yokmudur senin yeterin
Nere adım atsam karanlık meşe
Zincire vurulmuş içimde neşe
Anla artık anla kimseye değil
Ben sana hasretim gölgem güneşe
Kâğıtlar az gelir kalemler yazsa
Ben seninle aynı tasa
Kaşık atmam bundan böyle
Bana sökmez yanlı yasa
Git efene aynen söyle
Geçti artık biat vakti
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!