Yıkılmış gibisin, sakinleş, anlat
Gözlerinde yaş yok, yüreğin ağlar
Yanıp kavrulmaya, değer mi hayat
Gel otur yanımda sana da yer var
Bu parklar her gece benim yerimdir
Söylemeyin bilmesin başıma gelenleri
Onun yüzünden bana bakıp ta gülenleri
Bırakın rahat etsin dost saydıysa elleri
Bu aşk benim bağrımda bir taş olsa da olur
Şayet onu sorarsam ona deli denmesin
Cana candır diye şule
Akar iken gonca güle
Anlamadan bir meçhule
Salana düştüm salana
Gönlümdeki ev bark baca
Doydukça acıkan doydukça çalan
Canımdan canımı aldıkça alan
Sanma ki yeşerir yalanla yalan
Seninde güllerin dökülür bir gün
Bir anda değişip çıksan da öne
Bende yokluğunun azabı varken
Gözlerimden kanlı yaşlar akarken
Ey vefasız söyle bu kadar erken
Allanıp gezmenin zamanı mıdır?
Alevin sönmeden gönül çarşımda
Varsın senden gelsin butün dertler
Senden gelsin acılardan yana her durum
Eksik olsun huzurum
Allahına kadar artsın hüznum
Sanma ki üzülürüm
Sanma ki isyan ederim
Yüreğimin ufkunda
Bir ışık görüyorum
Göster artık kendini
O sensin biliyorum
Bana bu heyecanı
Neler hayal ederken
Tükendi umutlarım
Eller benim neyime
Tüketeni kutlarım
Saçımdan tırnağıma
Hayatın ince ayarı
Birtürlü düzen tutmuyor
Kahrolası şu dünyanın
Derdi çilesi bitmiyor
Bazımız uçar havada
Cehennemim olsanda
Bir adım geri atmam
Gözlerine bakmadan
Bir geceyi atlatmam
Hayallerime asla
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!