Hoş geldin gönlümün yas katına,
Burada bulunmamızın bir maksadı var.
Yorgunluktan adımlarım aksadılar,
Alışamadım yokluğunun pas tadına.
Gittiğinden bu yana geçti kaç asır,
Geçti demek kolay, yaşıyorum sor nasıl.
Sor, dilim neler çektiğimi anlatsın,
Bu aralar var bir hayli konuşasım.
Sensiz kalmak büyüttü beni,
Sessiz kaldım, büküldü belim.
Bir yolunu bulsam da yeniden kavuşsak,
"Seni seviyorum" olurdu sonu her cümlemin.
Saçıma ak düştü pişmanlıklarımdan,
Kendisini astı vicdanım kahırdan.
Zihnimin kimyasal sığınağında,
Seni düşleyip gerçek sandığım o an...
Elimi uzatsam seni hissedemem,
Kalbimde varsın, yar olmanı istedim hep.
Kilitlenmişsin pusulamın ibresine,
Kalbinde yokum, var olmayı istedim hep.
Zihnen bağlı olduğumuzu farzedelim,
İkimizin de peşinden mazi gelir.
Sen ilerledin ama ben mazideyim,
Topluyorum ardında bıraktığın her zerreyi.
Senden olan hiçbir şeyi ziyan etmem,
Bana vefa borcun olsun, arada gel ziyaretime.
Kalbim yokluğundan şikâyet etmez,
Devam eder seni sevmek ibadetine.
Kayıt Tarihi : 29.10.2026 19:37:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!