Ey Rahmânü’r-Rahîm! Ben ki... Acze düşmüş bir beşerim;
Mâl-ü servet-i dünyâda; zevk ü sefâda... Gözlerim.
Şan ü şöhret peşinde koşmaktan, unuttum rububiyetini;
Zâr eylerim! Elim varmaz çalmaya... Dergâh-ı uluhiyetini.
Zerre-i nâçîze tamah edip; değiştim... Niam-ı Cenneti;
Kibr-ü gurura düştüm, sandım mülk-ü hâkimiyeti;
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta