MÜNÂCÂT
Ey kalplerin sahibi, gökleri ve yeri yaratan!
Kudretinle var ettin, yokluk içinden hayatı çıkaran.
Sessiz gecelerde kulağımı sana verdim.
Gözyaşlarım secdeye düştü; içimi sana serdim.
Ne varsa fanidir; tükenir, un ufak olur.
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Tebrikler.. Çoğumuzun tesbihlerden sonra el kaldırsığımızda ne diyeceğimizi bilemiyoruz.. Rabbimizden ne isteyeceğimizi bile bilemeyebiliyoruz.. Gğzel bir münacaat olmuş..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta